آدم ها پر از آرزوهاي مختلف هستند ، آرزوهايي كه از هر چيزي نشأت مي گيرد ... از كمبودهاي  زندگي تا بلند پروازي هاي طمع وار ... از محبت هاي ناچشيده تا مهرباني هاي بي مرز ...            

اما وقتي به خودم فكر مي كنم و آرزوي خودم را مي بينم تمام حرف هايم ته دلم جا مي ماند و درسكوتم فقط سكوت را معنا مي كنم .

من فقط دلم مي خواهد بميرم و نباشم .

دلم مي خواهد از همه آدم هايي كه با هزار عنوان اطرافم رو گرفته اند دور شوم ، نه به بهشت روم نه جهنم  .... جايي كه هيچ كسي آنجا نباشد ...    

در عدم محض جايي كه خدا هم راهي به آن ندارد ...

همه براي يك لحظه زندگي حاضرند پهاي گزافي را بپردازند و من براي نبودنم تنها دارايي ام يعني "جانم " را با سخاوتي وصف ناشدني تقديم مي كنم .

نه ديوانه ام و نه احمق ...

فقط از ميان همه بودن ها ، من نبودن را مي خواهم ... آرزو مي كنم و دعا براي نبودن

                                                                      

                                                                                   


 

نوشته شده توسط عاطفه ... در دوشنبه 1387/03/20 ساعت 10:5 قبل از ظهر