بلور احساس

تا حالا فکر کردین که نقطه آغاز عشق و دلدادگی کجاست و اصلا چه جوری میشه که آدم ها اهل دل میشن ؟؟ تا به حال شده دلت رو جایی یا دست کسی بدی ؟ دلت رو به صفای چه چیزی می بخشی ؟

 یه نگاه ، یه صدا ... !! یه خوبی یا شاید هم یه حس و یه عشق .

اگه معرفت داری و مرام تو خونِته ؛ اگه خراب یاری و دنبال یه همدم و دلدار همیشگی

 می گردی ، دلت بده دست خدا ؛ تو عشق و عاشقی حرف اول می زنه وپشیمونی و درد هم نداره ...  تازه بهت امید هم  می بخشه . دلت رو زیر پاش نمیذاره 

و خونه دلت رو هم روشن می کنه . آسوده خاطر باش ... کلید قلبت رو به الهه ای

 می بخشی که خودش شاه کلید همه خوبی هاست ... و صفای دلت ، خاطرخواه دلداری می شه که واژه های عاشقانه مقابلش سر به سجود می گذارن و زندگیت با عشق و عاشقیه که عشق می آفرینه ... هیچ شک و تردید وترسی به دلت ، به ذهنت ، به گفتارت راه نده ؛ پیش خودت بگی : اگه ازمن خوشش نیاد ، اگه منو قبول نکنه و هزاران اما و اگر دیگه ...

 چون اون ؛ اون خدای مهربون  در عین حالی که به من وتو هیچ نیازی نداره و نخواهد داشت ، گفته دوستت دارم . کی و کجا رو سراغ داری که احتیاجی ، کاری ، نیازی به تو نداشته باشه و همه جا به یادت باشه و هواتو داشته باشه ؟؟

در رحمتش همیشه بازه و فانوس قشنگش همیشه روشنه ... پس فکرتو از همه این اما و اگرها دور کن ... ترس و نا امیدی و تردید رو در گورستان واژه ها به خاک بسپار و امید و صبر و عشق رو راه زندگیت قرار بده ... و به گذشته و دیروز هم فکر نکن که کی بودی و چی کارا کردی .

فقط به امروز فکر کن ، نگران نباش پشتته ... به شرط اینکه لحظه ها رو جست و جو کنی و ثانیه ها رو زیر و رو ، تا آنچه رو در گذر ندانم کاری از دست دادی به دست بیاری و از نو زندگی رو که خراب کردی بسازی ، اگه آماده ای و مرد سفری با ذکر قشنگ " یا رب " قدم اول رو مصمم و قاطعانه و خالصانه بردار ... و با تما م وجودت فریاد بزن :

تنها  سپاس از آن او که هیچ دلی به هیچ کس غیر از او خوش نیست و فراموش نکن که تنها یاد خداست که آرامش بخش دلهاست.