بلور احساس

 

 

 

 

 

 

بهار ٬ صدای توست ٬ آرام و ساده و عزیز ... بهار صدای جمله های توست حتی کنار بهت لحظه های من .

 

بهار روزگار من ٬ همان صداقت حضور توست ... در آســـمان زندگی ٬ بهار ابتدای راه توست ...  بهار ٬ خود

 

تویی ٬ سبز و تازه و عزیز ... بهار ٬ رد پای توست هر زمان که بگذری ...

 

 

تابستان ٬ اوج هر نگاه توست ٬ نگاه پر ز ناز تو ...  تابـــستان ٬ گرمـــای خنده های تــــــــــــوست ... صدای

 

مهربان زندگی . تابستان خود منم که ذوب می شوم کنار خنده ات ٬ رام می شوم با طنین جمله ات ٬ تابـــستان

 

خود منم٬ عاشق و صبور و بی هوا ... بی غروب و عاشقم هنوز ٬ کوک می کنم ساز روزگار را با طنین خنده

 

های تو .  

 

 

پاییز ٬ دلتنگی من است از پس روزهای ندیدنت ٬ نبودنت ... پاییز ٬ تلــخی دور ماندن های تـوســـت از هوای

 

دلـــم که می بارد به ناز ٬ می خواند به ساز خوش آهنگ روزگار ... پاییز ٬ نــــقش خاطـــرات تــوست ٬ زرد ٬

 

قرمز ٬ نارنجی ... نقـش می زنی به صفـحه ی دلـــم به رنگ یاد خود . پاییز ٬ غروب تنگ آسمان ٬ سکوت و

 

رخوت زمین ٬ تلالو شــــکوه بارش تــــگرگ میـــان نبض خسته ی یقـــین ... پاییز ٬ خود من است ٬ خسـته و

 

غمین و دلزده ... پاییز خود من است ٬ خودی نشسته در نگاه خسته ات ...

 

 

زمستان ٬ سردی واژه های توســـت . واژه های تلخ ـ سرد و بی نقاب ... زمـــــــستان خود تویـی که بی رمق

 

نشسته است کنار زندگی . زمستان ٬ ســکوت خسته ی تو و صبوری دل من است ... زمستان ٬ سردی جــفای

 

توست ٬ تلخی نگاه توست ... و انتهای هر تگرگ و برف ٬ این منم که مـــهر می نهم به قلب تو ... این مـــــنم

 

که ایستاده ام کنار تو ٬ که روبرو بـــهار و پشـــت سر سکوت و سردی خزان ... زمستان ٬ سپیـــــدی دل تو و

 

صــــداقت دعا ی من ... زمستان خود تویی ... دمدمی و سرد و بی نقاب .

 

 

چهار فصل من ٬ تفسیر توست ... لحظه ای داغ و آرام و پر امید ... لحظه ای تلــخ و بی افق . چهار فصل من

 

٬ کنار تو بی خزان و بی غروب ... چهار فصل من ٬ از آن توست ...

 

راستی ٬ حال تو چگونه است !؟

 

 

اگه احساس کنی روبرو دیواره و ... اگه دنبال لحظه ای باشی تا حرفاتو بزنی ، اگه حتی نگاهشو ازت دریغ کرده باشه ، اگه برای نوشته هات ٬ جمله هات وقتی نداشته باشه ، اگه توی دنیاش جایی نداشته باشی ، اگه صبح تا شبت درگیر سوال باشه که " آخه چرا " و ... اگه .... اگه همه ی این ها توی ذهنت رژه برن ٬ دیگه جایی برای حرفای تازه نمی مونه ! کاش ذهنت هیچ وقت با "چرا" های بی جواب پر نشه !

 

پ . ن : شنبه ـ ۳۰ / 6 / 87

 

 

  

 

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در چهارشنبه 1388/07/29 ساعت 5:48 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

                

 

باشد ٬ دیگر نه من سراغی از نگاه تو می گیرم و نه تو یادی از یادم خواهی کرد .

 

باشد ٬ می گذرد این روزهای گنگ و مبهم با حدس و خیال و خبرهای کوتاه .

 

باشد ٬ دیگر تو هم که بیایی کسی نمانده به استقبال هوایت .

 

باشد ٬ " بی معرفتی " از تو و " دلداگی " از من  .

 

باشد ٬ این بار هم نخواهم نوشت که شرح پریشانی این لحظه هایم از امتداد  کدام قصه بود .

 

باشد ٬ یاد می گیرم که واژه ها حرمتی دارند به عمق دلت که اگر رهایش کنی غرق می شوند .

 

باشد ٬ می نویسم تا از یاد نبرم " بی مهری "ات را ٬ تا یادم بماند که ... گذشتن از من و لبخندش از تو .

 

باشد ٬ تو مغرور و من مغموم ...

 

باشد ٬ ... این بار هم به حرمت تو ...

 

اما ... بدان که رسیده ام به باران و رو به فردای روشن فریاد می زنم که

 

" کاش نگفته بودم... که کاش نمی دانستی ! "

 

به قول معروف ٬ معرفتــــــم معرفت آدمای اون دوره زمونه ... ! چون حداقل اینو می دونستن که "هر كسی

تنها بره به قاضی ٬ راضی ام برمی گرده ! " می نویـسم تا  به یادگار بماند خطی از دل ... ردی از زمان !

 

 

 

پ . ن : يكشنبه ـ  ۲۶ /۳/۸۷ 

 

 

  

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در یکشنبه 1388/06/22 ساعت 1:22 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

                           اگر پرواز را از پرستوها بگيريم 

                                               

                                                       ديگر نــاي ماندن ندارند ...

     

                             اگر آبي بي كران درياي محبت را

                                                 

                                          از ماهي هاي كوچك قلبمان بگيريم به پايان مي رسند ...

     

                              و اگر روزگاري تو را از من بگيرند

                                                                                                         

                                         ســاده مي مـــيرم

                                                                          

                                                              هــــمين و بس ...

 

 

 

 

 

 

دلم شكست ، نه از تو كه از خودم ... !

 

دلم شكست از سادگي ، صداقت و محبت بي دريغم ... !

 

دلم شكست ... نه از تو كه از دلت ...

 

كه با بهانه هاي ريز و درشت زمان ، زمان رو براي خوب بودن از دست مي دي ...

 

امشب دلم از بي رحمي جمله هايي شكست كه هيچ تفسير و تعبير دوستانه اي نداشت ...

 

دلم از كلماتي شكست كه در برابر مهربان ترين جمله ها سد ساخته بودن ... !

 

دلم گرفت از خستگي خودم ، از صبوري ، ... از ... بازم بگم ... ؟ خسته نـــشدي ... ؟

 

باشه ... پس بزار بگم كه امشب بدجوري دلـــــــــم شكست ... !

 

 

 

پ . ن : يكشنبه ـ ۲۶/۱۲/۸۶

 

 

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در یکشنبه 1388/05/25 ساعت 8:46 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

یک بار خواب دیدن تو ٬ به تمام عمر می ارزد

 

پس نگو که رویای دور از دسترس خوش نیست

 

قبول ندارم

 

گرچه به ظاهر جسم خسته است

 

ولی دل دریایی است

 

تاب و توانش بیش از اینهاست

 

دوستت دارم

 

و تاوان آن هر جه باشد ٬ باشد

 

دوست خواهم داشت بیشتر از دیروز

 

باکی ندارم ٬ از هیچ کس و هر کس

 

که تو را دارم ٬ عزیز !

 

 

 

گاهي نوشتن دليل نميخواد ... اما دل ... دليل ميخواد ...

 

خسته ام خداي مهربونم .. خداي آسمونم ... خ س ت ه ... مي خوام بيـام پيشت براي هميشه ... خيلي وقته كه

 

اينو ازت مي خوام ... مي بيني ... ! مثه اون موقع ها كه كوچيك بودم بي تكلـــف برات  مي نويسم چون موقع

 

حرف زدن با تو دوست ندارم با كلمات بازي كنم .. دوست ندارم ... هميـــشه پاي حرف دل كه به ميون مياد كم

 

ميارم ... ولي به هزار زحمت بهت ميگم ...

 

من اون آدم قبل نيستم ... بريدم ، شكستم ، دل تنگم ، غمگينم .. دنياتو نميخوام ... بمونه براي آدماي پستت ..

 

بمونه براي اون دسته از آدمايي كه زندگي ديگران رو به هم مي ريزن ... پس التماســـا در حضــور همه كتبا

 

ازت مي خوام ....

                                                  تمومش كن .. بســــــــــــــــــــه

 

 

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در شنبه 1388/04/13 ساعت 9:15 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

میگن امشب شب آرزوهاست شب دل دادن به دل ... شبِ روشـــــن کـــردن یه شـمع وسط این همه شلوغی و

 

گذاشتن اسمش به نام آرزو ...امشب امیده رسیدن به آرزو از خود آرزو مهم تره .. اینکه ميدونم کسی هـمین

 

نزدیکی ها همه ی حرف های منو می شنوه و برای هر کدوم پاسـخی داره ... من امشب آرزوهامو نه رو بال

 

فرشته ها می نویسم و نه واسش شماره می ذارم من امشــب حـرفامو به خودت می گم ، چِشم تو چشم و بی

 

واسطه خودت که همیشه با منی خودت که همیشه در منی ... من امشـــب آرزوي زیـــادي نـــدارم يا بهتر بگم

 

آرزويي ندارم ، راه دارم تا برسـم تا قــبولم کـنی ... چون ازت دور شدم ؛ خودم مي دونم ؛ ديگه مثه اون وقتا

 

دوست ندارم ..  فقط دلم مي خواد بهــونه اي باشي كه روي باور نبودنم چكه كني ... اين تنها آرزوست ، تحمل

 

اين همه عذابتو ندارم من امشـــب کوله بار خستگی هامو یه گوشه جا می ذارم و پــابرهــنه به رکـابت ميام

 

، هیچ حرفی از نرسیدن وخواستن اما نتوانستن نمی زنم ... من امشب یه دل بـــی تاب دارم و یه عالمه حرف

 

كه حتي اینجا هم نمی زنم .... میگن امشب شب آرزوهــــاست ، من از تو یــه دل آروم امــا عاشـق ... من از

 

تو یه چشم پرنور اما عاشق ... من از تو یه دست گرم اما عاشق ... من از تو یــه صــداي عـــاشق من از تو

 

خودمــو می خوام ... خـــودي كه خيـــلي وقـــته گمــــش كردم ... مـــــیگن امـــشب شب آرزوهاست ... من بی

 

هوا حرف رسیدن نمی زنم ، من نمی خوام تو این همه بیراه مـسیرم به خــاکی بزنه و گیـج و گنـــگ رســیدن

 

وســـط راه کـم بیارم .. من ازت طلوع یه سپیده رو می خوام  ... صبح روزی رو که وقت رسیدن باشه .. وقت

 

جـاگذاشتن تموم خستگی ها ...

 

خودت گفتي ...

                           عَـــبـْــدي أطـِــــعْـنـــي حـَــــتـّي أجْــــــعَــلـُكَ مِثـْـــلي  ...  

                                                                                                    مگه نه ... !!!

 

 

 

   

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در جمعه 1388/04/05 ساعت 0:12 قبل از ظهر

 

 

 

 

 

آشناي سال هاي بي نشاني من .. سلام

 

مهربان روزهاي بي زباني من ...

 

سلام يار جان جاني من ...

 

 

سلام بر تويي كه نور اين شبان تاري ...

 

سلام بر تو كه روشنايي غروب هاي بي قراري ...

 

سلام بر تويي كه مثل خورشيد

 

سلام بر تويي كه همچون ماهِ اين دريچه هاي انتظاري ...

 

 

سلام بر تو اي فرشته اي كه آسمان ها تبرك است از دم مسيح گونه ي تو ...

 

سلام بر تو يي كه خاك دوران تبرك است از قدوم مهربانت ...

 

سلام بر تو كه ياس و نارنج گرفته عطر نوازش از دو دست پاكت ...

 

سلام بر تويي كه عشق پاكي ...

 

سلام بر تويي كه مهر نابي ...

 

سلام مادرم ...

 

 

 

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در شنبه 1388/03/23 ساعت 8:16 بعد از ظهر

 

 

 

 

 

 

 

یک تصویر میان قابی خالی ٬ نگاهی کنار خاطره ها ٬ صدایی از انتهای روزهایی دور ... هنوز جـاری است ٬

 

می خندد با او ٬ می گرید با او ... سکوت می کند گاهی ٬ گاه فریاد می کشد... ! هنــوز قــدم می زنــد پا به پای

 

قدمهایش ٬ هنوز نقش می زند مهر او سفیدی دلش را ... هنوز عطرش در هوای دلش تاب می خورد ... هنوز

 

بچگی می کند برای نگاهش . یک  تصویر میان قاب خالی گاهی برایش قصه می گوید ٬ گاهـــی اخم می کند ٬

 

کینه می گیرد از سادگی اش ... گاهی جمله های پر غلطش را دبیری می کند و گاه مـــــی گذرد از کـــنار بـــی

 

قراری اش ...

 

 

نگاهــی و صدایــــی و عطــری هنوز جـــاری است ... هنـــوز باقــــی است ... هنـوز هست میان نبودنهای این

 

روزهایش ... هنوز مشق عشقش را بر صفحه ی یاد او می نویسد ٬ چون هنوز به درس " نبودن " نرسیده ..

 

چه کسی مقصر است ؟ او که با تصویر قابی خالی رویا می بافد یا  او که در گذر روزگار دلخوش کرده به گذر

 

از مهری که بی دریغ است ؟ مقصر کیست ؟ او که  ازدحام آدمها را تاب نمی آورد تا مبادا لکه ای بر خاطره

 

ی عزیزش بنشانند یا او که بی تردید می گذرد از کنار پاک ترین خاطره ی زندگیش ؟

 

 

چه فرقی می کند مقصر کیست ٬ وقتی هنوز قابی بی تصویر مانده و ما الفبـــای عــشق را پر غلط مشق می

 

كنيم ... !

 

 

نوشته شده توسط عاطفه ... در چهارشنبه 1388/03/06 ساعت 11:55 بعد از ظهر